Dla Wierzyciela
Prawo

Komornik działa zgodnie z wnioskiem wierzyciela. Wniosek ten wiąże komornika. Art. 804 kpc – komornik nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Oznacza to, że komornikowi nie wolno oceniać zarzutów o charakterze merytorycznym, dotyczących istnienia obowiązku, który jest treścią świadczenia przyznanego w tytule wykonawczym. Zakaz ten jest bezwzględny i nieodwołalny.
Komornik bada tytuł wykonawczy jedynie pod względem formalnym. Sprawdza zatem, czy pochodzi on od organu uprawnionego do wydania tytułów egzekucyjnych oraz czy został zaopatrzony w klauzulę wykonalności.

UWAGA: Jeżeli dłużnik podniesie zarzut spełnienia świadczenia, komornik zwraca na ten fakt uwagę wierzycielowi. O tym, czy mimo to ma prowadzić w dalszym ciągu egzekucję zdecyduje wierzyciel. Jego wniosek wiąże komornika. Dłużnik w takim wypadku dysponuje jedynie ochroną przewidzianą w art. 840 kpc, zatem może wytoczyć powództwo o uchylenie lub ograniczenie wykonalności tytułu wykonawczego.

Wniosek egzekucyjny

Wniosek egzekucyjny winien zawierać następujące elementy:

  • oznaczenia komornika, do którego jest skierowany, podania imion i nazwisk lub nazw stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników,
  • oznaczenia rodzaju pisma,
  • podania osnowy wniosku lub oświadczenia oraz dowodów na poparcie przytoczonych okoliczności,
  • podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika,
  • wymienienia załączników,
  • wskazanie świadczenia, które ma być spełnione,
  • wskazanie sposobu egzekucji,
  • do wniosku lub żądania należy dołączyć tytuł wykonawczy w oryginale.

Tytułem wykonawczym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności. Nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności jest zezwoleniem na przeprowadzenie egzekucji, czyli na zastosowanie przymusu państwowego w tym postępowaniu egzekucyjnym, na podstawie istniejącego tytułu egzekucyjnego. Tytuł wykonawczy daje podstawę do prowadzenia egzekucji z całego majątku dłużnika, jeżeli klauzula nie zawiera ograniczenia w tym zakresie.

Wskazanie świadczenia polega na opisaniu obowiązku dłużnika wynikającego z tytułu wykonawczego, czyli np. zapłaty kwoty, wydania rzeczy, opróżnienia lokalu. Wskazując na wydanie rzeczy, trzeba ją dokładnie opisać poprzez podanie wszystkich jej cech oraz w miarę możliwości numerów seryjnych, miejsca położenia.

Poprzez podanie sposobów egzekucji wierzyciel obowiązany jest do wskazania składników majątku, z których ma zostać przeprowadzona egzekucja. Sposobami egzekucji świadczeń pieniężnych są:

  • egzekucja z ruchomości,
  • egzekucja z wynagrodzenia za pracę,
  • egzekucja z rachunków bankowych,
  • egzekucja z innych wierzytelności,
  • egzekucja z innych praw majątkowych,
  • egzekucja z nieruchomości,
  • egzekucja z ułamkowej części nieruchomości i użytkowania wieczystego,
  • egzekucja ze statków morskich.

Warunkiem koniecznym skutecznego wszczęcia postępowania egzekucyjnego z nieruchomości jest wskazanie nieruchomości, podanie numeru księgi wieczystej i sądu wieczystoksięgowego, który prowadzi księgę wieczystą tej nieruchomości. W przypadku własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego wymagane jest wskazanie właściwej spółdzielni mieszkaniowej prowadzącej zbiór dokumentów.

Aby przyspieszyć przeprowadzenie egzekucji wierzyciel winien podać znane mu informacje o dłużniku np.:

  • dane identyfikujące dłużnika takie jak numer PESEL, NIP, REGON (jeżeli prowadzi działalność gospodarczą), datę urodzenia, imiona rodziców itp. – w przypadku osób fizycznych, natomiast w przypadku osób prawnych – numer NIP, REGON, KRS;
  • konkretne składniki majątkowe dłużnika (miejsca pracy, nazwy banku dłużnika, wskazanie wierzytelności, pojazdu mechanicznego lub nieruchomości);

Wierzyciel we wniosku egzekucyjnym winien wskazać adres zamieszkania dłużnika. Nie musi być on równoznaczny z miejscem zameldowania.

Należy pamiętać, że od prawidłowości sformułowania wniosku egzekucyjnego zależy niejednokrotnie skuteczność i szybkość przeprowadzenia egzekucji.

Pełnomoctnictwa

Zgodnie z art. 89 § 1 kodeksu postępowania cywilnego, pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.

Koszty egzekucyjne

Zgodnie z ustawą o komornikach sądowych i egzekucji wśród kosztów związanych z prowadzeniem postępowania egzekucyjnego możemy wyróżnić wydatki gotówkowe oraz opłaty egzekucyjne.

Wydatki gotówkowe:

Komornik tutejszej kancelarii pobiera od strony, która wniosła o dokonanie czynności zaliczkę na pokrycie wydatków, przy czym od uiszczenia zaliczki uzależnia podjęcie czynności egzekucyjnych (art. 40 w związku z art. 39 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji).

Wydatkami poniesionymi w toku egzekucji są m.in.:

  • należności biegłych (wysokość uzależniona od czynności),
  • koszty ogłoszeń w pismach (wysokość uzależniona od czynności),
  • należności osób powołanych, na podstawie odrębnych przepisów, do udziału w czynnościach (wysokość uzależniona od czynności),
  • koszty doręczenia środków pieniężnych przez pocztę (wysokość uzależniona od przesyłanej kwoty) lub przelewem bankowym (0,00 zł),
  • koszty uzyskiwania informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania egzekucyjnego lub wykonania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia np.
    • Zakład Ubezpieczeń Społecznych – 40,47 zł;
    • Urząd Skarbowy – 45,00 zł;
    • CEPiK – bez opłat;
    • Ognivo (zapytanie o rachunki do 27 komercyjnych banków) – 16,98 zł;
    • Centralna Baza Danych Ksiąg Wieczystych (dostęp elektroniczny) – 20,00 zł;
    • Wpis do księgi wieczystej – 60,00 zł (wykreślenie wpisu 30 zł);
  • koszty doręczenia korespondencji – 4,88 zł list polecony.

Opłaty egzekucyjne:

Za prowadzenie egzekucji i inne czynności egzekucyjne wymienione w ustawie o komornikach sądowych i egzekucji komornik pobiera opłaty egzekucyjne. Do najczęstszych należą:

Art. 49.

1. W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego jak również wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego, stypendium oraz dodatku szkoleniowego, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 8% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

2. W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela oraz na podstawie art. 823 kpc komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 1/10 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

W postępowaniu egzekucyjnym obowiązuje zasada, zgodnie z którą za koszty egzekucyjne odpowiedzialność ponosi dłużnik. Art. 770 kpc – dłużnik powinien zwrócić wierzycielowi koszty niezbędne do celowego prowadzenia egzekucji. Koszty ściąga się wraz z egzekwowanym roszczeniem. Koszty egzekucji ustala postanowieniem komornik, jeżeli przeprowadzenie egzekucji należy do niego.

Wymogi formalne pism procesowych

Pisma procesowe obejmują wnioski i oświadczenia stron składane poza rozprawą.

Każde pismo procesowe powinno zawierać:

  • oznaczenie organu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
  • oznaczenie rodzaju pisma;
  • osnowę wniosku lub oświadczenia oraz dowody na poparcie przytoczonych okoliczności;
  • podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
  • wymienienie załączników.

Gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sporu, pisma zaś dalsze – sygnaturę akt.

Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.

Osoby podpisujące wniosek w imieniu osoby prawnej winny wykazać umocowanie do działania w jej imieniu (odpis Krajowego Rejestru Sądowego).

Wniosek o wszczęcie egzekucji składa się stosownie do właściwości sądowi lub komornikowi. We wniosku  należy wskazać świadczenie, które ma być spełnione, oraz sposób egzekucji. Do wniosku należy dołączyć tytuł wykonawczy.

Wierzyciel może w jednym wniosku wskazać kilka sposobów egzekucji przeciwko temu samemu dłużnikowi. Spośród kilku sposobów egzekucji wierzyciel powinien zastosować najmniej uciążliwy dla dłużnika.

Wniosków skierowanych do sądu nie można łączyć z wnioskami skierowanymi do komornika. Nie można również łączyć wniosków, które skierowane są do różnych sądów. W razie niedopuszczalnego połączenia wniosków sąd lub komornik rozpoznaje wniosek w zakresie swej właściwości, w pozostałej zaś części wniosek przekaże właściwemu organowi egzekucyjnemu, jeżeli wierzyciel w wyznaczonym terminie przedstawi odpis wniosku.

 Art. 125 i nast. w zw. z art. 13 § 2 oraz art. 796 – 800 Kodeksu postępowania cywilnego (Dz.U. 1964 Nr 43, poz. 296 ze zm.)

Wnioski do pobrania

Wnioski do pobrania: Wnioski do pobrania: Wnioski do pobrania: Wnioski do pobrania: Wnioski do pobrania: Wnioski do pobrania: Wnioski do pobrania: 

Wybór właściwego komornika

Wybór właściwego komornika

Wybór odpowiedniego i przede wszystkim skutecznego komornika może okazać trudnym zadaniem, szczególnie dla osoby czy też podmiotu nie zajmującego się profesjonalnie zagadnieniami związanymi z egzekucją.

Pewne ograniczenie związane ze skierowaniem wniosku egzekucyjnego do odpowiedniego komornika wprowadza art. 8 Ustawy o Komornikach Sądowych i Egzekucji zgodnie z którym, wierzyciel ma co do zasady możliwość wyboru dowolnego komornika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem spraw o egzekucję z nieruchomości oraz spraw, w których przepisy o egzekucji z nieruchomości stosuje się odpowiednio. Kwestię właściwości przy egzekucji z nieruchomości oraz spraw, w których przepisy o egzekucji z nieruchomości stosuje się odpowiednio reguluje art. 921 kpc zgodnie z którym „§ 1. Egzekucja z nieruchomości należy do komornika działającego przy sądzie, w którego okręgu nieruchomość jest położona.
§ 2. Jeżeli nieruchomość jest położona w okręgu kilku sądów, wybór należy do wierzyciela. Jednakże z postępowaniem wszczętym na wniosek jednego wierzyciela połączone będą postępowania wszczęte na wniosek innych wierzycieli. W tym celu komornik, który rozpoczął egzekucję, o wszczęciu, a następnie o ukończeniu egzekucji zawiadomi komornika, do którego, stosownie do paragrafu poprzedzającego, mogłaby należeć egzekucja.” W przypadku prowadzenie egzekucji z nieruchomości właściwością kancelarii komornika Marcina Głowackiego jest obszar właściwości Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa obejmującym dzielnice: Widzew, Górna, Dąbrowa oraz gminy Andrespol, Brójce i Nowosolna.

Poza przymusem wynikającym z przepisów prawa dotyczących spraw o egzekucję z nieruchomości skierowanie wniosku do komornika właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu/zamieszkania, dłużnika może mieć także inne aspekty praktyczne ułatwiające i przyśpieszające przeprowadzenie skutecznego postępowania egzekucyjnego. Często zdarza się, że dłużnik posiada zadłużenie w stosunku do kilku podmiotów i są przeciwko niemu prowadzone liczne postępowania. W takim przypadku istnieje prawdopodobieństwo, że komornik właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika będzie posiadał wiedzę na temat jego majątku oraz skutecznych sposobów prowadzenia przeciwko niemu egzekucji na podstawie wcześniej wszczętych postępowań. Skierowanie wniosku do komornika właściwego ze względu na miejsce pobytu dłużnika może mieć również wymierny aspekt finansowy dla wierzyciela. Jeśli wniosek zostanie skierowany do komornika spoza rewiru może on uzależnić dokonanie czynności terenowych, które mają na celu głównie odnalezienie wartościowych ruchomości dłużnika od wniesienia przez wierzyciela zaliczki w określonej wysokości. W przypadku wyboru komornika właściwego takie czynności przeprowadzane są bez konieczności ponoszenia dodatkowych kosztów.

Podsumowując należy zauważyć, że wybór komornika właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu/zamieszkania dłużnika może nie tylko przyśpieszyć przeprowadzenie skutecznego postępowania, ale również wpłynąć na wysokość kosztów poniesionych przez wierzyciela w związku z prowadzonym postępowaniem.